NuNong's profileNuNong~!PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|||||
|
Thank for Visiting ... ![]() ... Sad or Happy NuNong~!
* , ,___a F k^ e "
wrote:
, , , , เม้นๆ
, , , , , , ไม่ยักจะรู้ว่าโหน่งมีเสปส
, , งานหนังสือคนเยอะเน้อ
Oct. 20
นู๋นิ้ง นานะwrote:
เยี่ยมๆ.........^^"
Oct. 11
~ PinGGy ~wrote:
โฮ้ล่า!!!คนที่2จ้า แวะมาเยี่ยมเยียน
Oct. 9
NuNongwrote:
Oct. 5
|
October 20 ^ - ^...เราต้องการนักวิชาการทุกๆสาขา เพื่อที่จะมาวางโครงการ ที่รอบคอบและ แก้ไขสิ่งที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายนั้น ช่วยกันให้ความรู้ความคิดที่ถูกต้องตามหลักวิชาแก่ราษฎร แนะนำวิธีการ ทำงานอาชีพ ให้รู้จักแก้ไขอุปสรรคขัดข้อง หรือเปลี่ยนการงานให้เหมาะสมเป็นประโยชน์ดีกว่าเก่า... "บำเพ็ญตนเป็นนักวิชาการ ที่ดี เป็นนักปฏิบัติที่สามารถ ใช้วิชาความรู้พร้อมทั้งความคิดสติปัญญา ให้ประโยชน์เกื้อกูลประชาชนและประเทศชาติโดยตรง" พระบรมราโชวาทในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์: ๑๐ กรกฎาคม ๒๕๑๒ อ่าาา... เมื่อวานไปงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติมา ที่จริงอะนะ พอเราเรียนเสร็จ ขึ้นรถเมล์กลับบ้านแล้วละ ลืมไป ว่าจะไปงานหนังสือ แต่เผอิญเห็นตาหัวล้าน อยู่ที่ป้ายรถเมล์ กับ หม้อมีเขา ก็เลยนึกถึง ตารางทำงานสาธิตสัมพันธ์ ว่ามีบอกให้ไปงานหนังสือวันนี้ ก็ตกใจ เอ๊ะ! เราลืมไปหรือเนี่ย เลยกะว่าไปวันต่อมาก็ได้ ก็เลยโทรไปถามญาติซักหน่อย ว่าจะไปด้วยกันไหม เขาบอกว่า เขาไปวันนี้ เราเลยต้องนั่ง Taxi ไปขึ้นรถไฟฟ้า ที่สะพานตากสิน แล้วไปต่อใต้ดินที่สีลม เฮ้อ! เงินปลิว พอถึงสถานีศูนย์สิริกิต ตอนขึ้นบันไดเลื่อน เลือบไปเจอ น้องแคท พริตตี้น้อยของเรา ก็เลยลงบันไดเลื่อนไปทักทาย ไม่รีบอะนะ ญาติเราคนนึงคงยังมาไม่ถึง น้องแคทบอกว่าจะกลับไปซ้อมลีดที่เตรียม ขยันจริงๆ ไว้พี่จะตามไปดูนะค่ะ (ยังไม่รู้วันเลย) ต้องรีบขึ้นไปสู่ผืนดินแล้ว ขาดอากาศหายใจ แสงรำไรรำไร ในที่สุดก็ถึงงาน เลยโทรหาญาติอีกคนนึง วันนี้บังเอิญ มาวันเดียวกัน เขาบอกจะรอหน้าประตู ก็ยืนหาสักพัก ไม่เจอ ก็เลยเดินเข้าไปในงาน แล้วก็โทรหากันใหม่ สรุปรอเจอกันคนละประตู - -" จากนั้น ก็มุ่งตรงสู่บูธหนังสือเรียน 555+- เด็กเรียนนั้นเราเนี่ย ระหว่างทางเจอ พี่นักศึกษาที่ศิลปากร รู้จักกัน เขาอยู่คณะวิทย์-คอม แล้วเดินต่อไปได้สักพักก็เจอ กวิน กับ น้องเท่ง<อาย> คุยกันแปปนึง ก็เดินทางต่อไปยังบูธของ พ.ศ. ดูหนังสือ เลือกหนังสือ อยู่เป็นเวลานาน ญาติอีกคนนึงก็มา ต่อไปเราจะเรียกคนที่มาช้าว่า "ญาติผู้พี่" กับ คนที่มาก่อนเราว่า "ญาติผู้น้อง" แล้วกัน ในที่สุดก็เลือกได้มา 3 เล่ม มี ฟิสิกส์เทอม2 เลขเทอม2 เลข A-Net แล้วก็เดินไปซื้อ Minna no Nihongo หนังสืือภาษาญี่ปุ่น เล่มก่อนใช้หมดแล้ว ขึ้นเล่ม 2 สักที คราวนี้มาบูธของ Nation มาดูการ์ตูนมั้ง อยากซื้อดราก้อนบอลยกชุด อยากซื้อบีชยกชุด อยากซื้อโปเกมอนยกชุด ได้แต่เก็บใจ ไม่ซื้อ รอเอนเสร็จก่อนแล้วกัน เลยกะซื้อแค่ชินจัง แต่ดันหมด ขี้เกียจรอมันเอามาจากสต๊อก อะนั้นใคร? พี่สาวของเรานั้นเอง แปลกจังมาอยู่ที่บูธการ์ตูน เ้ข้าไปทัก พี่สาวตกใจด้วย นึกว่าเห็นเราแล้วซักอีก แล้วก็เจอไอกวินอีกแล้ว ถึงเวลาออกจากบูธนี้แล้ว เดี๋ยวอดใจไม่ได้ ต่อมาได้ซื้อหนังสือเกี่ยวกับโลกร้อนจนได้ แต่ซื้อเล่มเล็ก เ่ล่มใหญ่แพงเกิน สู้ราคาไม่ไหว จากนั้น ก็รับประทานอาหาร เสียเงินไปเยอะเหมือนกัน แล้วต่อมาก็ไปร้านนายอินทร์ ญาติผู้พี่ของเราจะซื้อ The Secret หนังสือแนวจิตวิทยา ท่าทางขายดีมาก ไว้ยืมพี่อะแหละ เหอๆ แล้วก็มุ่งหน้าเข้าพัลนารีฮอลล์ อ่ะ! มานึกได้ตอนนี้ ว่าลืมกลับไปซื้อหนังสือของใยไหม เศร้า แต่ซื้อมา ก็คงกลับไว้อ่านหลังเอน แล้วก็เจอหมิว กับ มิว คุยซักพัก ก็มีข้าศึกโจมตี ต้องรีบไปเข้าห้องน้ำ กลับมา เจอหมิว กับ มิวอีกแล้ว มันบอกว่า ระวังตัวไว้ เมื่อกี้เห็นโอมแวบๆ ไม่ได้การละ คนเยอะๆ เบียดกัน อันตราย 555+ ไปหาญาติที่ นานมีบุ๊ค อยู่ใกล้ๆบูธ IDC พอดีเลย ก็เลยซื้อหนังสือคอม ของใหม่ ไป 2 เล่ม เกี่ยวกับ Photoshop แล้วมีหนังสือเก่ามีตำหนิลด 50% ซัดไป 700 กว่าบาท ได้เป็นสมาชิกฟรีเลย แถมได้คูปองลุ้น iPod Nano ตั้ง 2 ใบ 555+ วันนี้เบิกเงินออกมาตั้ง 2 รอบ เสียไปหลายพัน แย่ๆ สะสมเงินมาตั้งนาน เคมี อ.อุ๊ ก็ต้องออกเองไป 5000 บาท ค่าหนังสือนี่ ก็ต้องออกเอง เสียหายยับเยิน ต้องอดข้าวเก็บเงินอีกแล้ว T T ก่อนกลับ ญาติพาไปถ่ายรูปที่บูธไปรษณีย์ ถ่ายลงแสตมป์ เขาบอกว่าเอาไปใช้ได้ด้วย แต่คงไม่ได้ใช้ละ เก็บไว้ดีกว่า แล้วเพื่อน ญ ของญาติผู้พี่ก็มา เอ๊ะ! หรือว่ากิ๊ก ไม่เกรงใจน้องๆเลย ก็ถึงเวลากลับบ้าน ญาติผู้น้องจะเดินต่อ มาแยกกับญาติผู้พี่ที่รถไฟใต้ดิน พอขึ้นรถไฟฟ้า ไปเจอเบญ โฟ้น อ๋อม วันนี้บังเอิญจริงๆ เจอตั้งหลายคน คุยไปคุยมา ดันลงสถานีเดียวกันอีก แต่มันเดินกลับหอได้เลย เราก็ต้องนั่งเรือข้ามฟาก แล้วนั่งรถเมล์อีก กว่าจะถึง วันนี้ละเหนื่อยจริงๆ เฮ้อ!!!!! สิ่งที่ได้เมื่อวาน กับ วันนี้? เมื่อวานอะเหรอได้หนังสือ เสียเงิน 555+ เมื่อวานก็อย่างที่เล่าไปข้างบน แล้วก็ได้คุยกับเธอ เธอทำให้ฉันนึกถึงอดีต สิ่งที่ฉันอยากกลับไปหามัน ส่วนวันนี้ ก็นึกถึงเรื่องที่คุยกับเธอิ นั่งบนรถเมล์ ก็นึกคำๆนึงได้ว่า "คนอื่นกำลังเดินหน้าสู่อนาคต แต่ฉันกำลังถอยหลังสู่อนาคต เพราะ ฉันยังเฝ้าดูอดีตอันแสนสุข ละสายตาไปจากมันไม่ได้" เฮ้อ! จำเป็นไหมที่ต้อง มีคนอื่น เพื่อลืมเธอ แต่คงดีแล้วละ ฉันมันก็นิสัยไม่ค่อยจะดี ให้เธอไปมีความสุขดีกว่า I go back to the Future. Cause in front of Me is the Past. October 12 ^ - ^"ความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้นอย่างไม่เคยมีมาก่อนในบ้านเมืองของเรา
ทำให้เกิดความรู้สึกว่าประเทศไทยและคนไทยกำลังเสื่อมลง กำลังจะถูกกลืนหายไปกับอิทธิพลแห่งความเสื่อมในโลกปัจจุบัน ความรู้สึกเช่นนี้ไม่ตรงกับความจริงนัก เพราะคนไทยเรามีความเป็นตัวของตัวเอง มีสมบัติทั้งทางวัตถุและจิตใจอย่างอุดมสมบูรณ์ มาแต่เดิมเป็นการยากที่จะถูกกลืนหรือถูกทำลายอย่างที่คิดกัน" พระบรมราโชวาทในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ : ๕ สิงหาคม ๒๕๑๔ อ่าาา... วันนี้ รู้สึกมีความสุขจังเลย หมูอ้วนอยากไปร้องคาราโอเกะ ร้องเพลงกันเสร็จก็ 15.15 น. ก็เลยไปเคมี อ.อุ๊
สิ่งที่ได้จากวันนี้หรือ? ความสุขยังไงละ คำว่า เพื่อน มีความหมายที่ดีจริงๆ อยากอยู่กับเพื่อนๆตลอดไป แปลกแหะ เวลามีความสุขดันทะลึ่ง คิดคำพูดสวยๆไม่ออก เหอๆ รักพวกนาย และ พวกเธอ จริงๆ เพื่อนที่รักของผม . . . You are my friends. You are my best friends. You are my important friends. You are my best important friends. You are my best important friends forever. September 30 ^ - ^"...คุณสมบัติพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับทุกคนนั้น
ที่สำคัญได้แก่ความรู้จักผิดชอบชั่วดี ความละอายชั่วกลัวบาป
ความซื่อสัตย์สุจริต ทั้งในความคิดและการกระทำ ความไม่เห็นแก่ตัว
ไม่เอารัดเอาเปรียบผู้อื่นความ ไม่มักง่ายหยาบคาย
กับอีกอย่างหนึ่งที่สำคัญ เป็นพิเศษ คือความขยันหมั่นเพียร..."
พระบรมราโชวาท ในพิธีพระราชทานปริญาบัตร แก่ผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ณ สวนอัมพร 22 มิถุนายน 2522 เข้าสู่ฤดูกาลแห่งการปิดเทอม
เพื่อนๆหลายๆคนคงจะได้พักกันเสียที
แต่ผมน่ะสิ ไม่ได้พักเลย
กลับมีงานมากขึ้นเสียอีก
ชีวิตประจำวันจมอยู่กับงาน
อยากไปเที่ยวมั้งจัง มีเพื่อนกลุ่มนึง
ได้ไปเที่ยวทะเลกัน อิจฉาจังเลย
แถมตอนนี้ไม่สบายด้วย
รู้สึกทำอะไรๆก็ไม่สะดวก
วันนี้ได้คำตอบแล้วละเพื่อนๆ
เล่าย้อนให้กันก่อน คือว่า
พละ เทอม 2 นี้ เรียนลีลาศ
เราเลยไปขอผู้หญิงคนนึงเป็นคู่
กรุณาให้เกียรติเป็นคู่เต้นลีลาศกับผมได้ไหมครับ
โอ้โห กล้าพูดไปได้ไง
คำตอบในวันนี้ ถูกปฏิเสธครับ
แถมพอรู้ว่าเธอได้คู่กับใคร
แล้วมันเจ็บปวดมากมาย
ก็เลยทำหน้าที่ที่ดีของเพื่อน
ไปคู่กับอีกคนนึงที่เพื่อนมันแอบปลื้มอยู่
แต่มันไม่ได้คู่ด้วย เพราะมีคนขอมันเป็นคู่แล้ว
วันนี้ไปสอบเพชรยอดมงกุฎภาษาญี่ปุ่นมา
ยากมากมาย คันจิที่ไม่รู้เยอะมาก
ได้ไปแค่ 32 เต็ม 80 เอง
เหอๆ เดี๋ยวปีหน้าไปใหม่
รอเรียนให้ครบหลักสูตรก่อนเถอะ
สิ่งที่ได้มาวันนี้
"หันหลังให้กับอดีต เพื่อมาเจอความปวดร้าวแห่งปัจจุบัน"
อดีตที่เคยรอมันหวนกลับมา
ได้ทิ้งมันไปแล้ว
ตอนที่เห็นว่าปัจจุบันกำลัง
ต้อนรับเรา...
แต่พอเข้าหาปัจจุบัน
มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย
ต้องพบกับความเจ็บปวด ความท้อแท้
สิ่งที่เราเห็นก่อนหน้านั้น
เป็นเพียงแค่ Screen Saver ลวงตา
เพียงขยับเมาส์นิดเดียว มันก็หายไป
หวังเพียงแต่ว่า Wallpaper แห่งปัจจุบัน
จะมีเธอมาช่วยเปลี่ยนมัน
ฉันจะรอคอย Wallpaper แห่งอนาคต
Sad in The past Sadder in The present Saddest or Happiiest... in The future August 17 ^ - ^กอดตัวเองเถอะความเหงา
ก่อนที่หิมะบนยอดเขาหิมาลัยจะละลายเป็นสายน้ำ
ก่อนเถื่อนถ้ำจะกลายเป็นหุบเหวใต้ทะเล ก่อนทะเลจะท่วมท้นถึงภูผา และคลื่นลมแห่งเวลาจะกัดกร่อนก้อนหินหยาบกร้าน เป็นประติมากรรมล้ำค่า แนบใจบนผืนทราย
ให้สายน้ำสอนสั่ง ฟังเสียงคลื่อนร้องคร่ำครวญ ฟังเสียงหัวใจตัวเองเต้น เยียบเย็นเช่นสายน้ำขั้วโลกเหนือ หลับตาก็มองเห็น ปุยเมฆขาวเร้นหาย เดียวดายที่เส้นขอบฟ้า ฟ้าที่เคยเป็นสีฟ้า หยาดน้ำตาผืนแผ่นดินเดือดปุด-ปุด
ประติมากรรมชำรุดแห่งยุคอุตสาหกรรมใหม่ ยืนถือคบไฟ เปลือยเปล่า ณ ปากอ่าวแห่งเสรีภาพที่ถูกชำเรา ปลาใหญ่กระโจนหนีคลื่นภูเขาไฟใต้น้ำขึ้นไปงับดวงตะวัน
เทวรูปในมหาวิหารแห่งศรัทธาหนาวสั่น ภูผาแห่งนักฝันนั่งกอดเข่า บทโศลกเปลี่ยวเศร้าแห่งศตวรรษที่20โหยหวนครวญคราง กอดตัวเองเถอะความเหงา.......กอด......ตัวเอง..... ไม่ได้อัพนาน ขอพัก พระบรมราโชวาท
ไปครั้งนึงแล้วกัน เดี๋ยวจะมาใส่ให้ต่อ
ช่วงนี้เหงามากมาย ก็เลยเอาบทกวี
ชื่อว่า "กอดตัวเองเถอะความเหงา"
มาอัพ ใช้คำพูดแปลกๆดี ที่จริงมันเป็นชื่อรูปวาด
แล้วแต่งบทกวีประกอบ แต่ผมไม่สามารถ
เอามาขึ้น Blog เป็นอันว่าเสียดาย
ช่วงนี้ก็มีสอบเยอะแยะมากมาย
สอบที่โรงเรียนก็เยอะ
สอบภาษาญี่ปุ่นอีก
ที่สำคัญ สอบ สสวท.รอบ 2
กดดันนะ รู้สึกว่าตัวเองจะตกรอบ
ไม่ชอบเลย แต่ทำไงได้
ประเมินตัวเองแล้ว ลืมไปหลาย
ที่จริงที่เรื่องจะพูดมากมาย
แต่ขี้เกียจพิมพ์อะ....เหอๆ
ปล.............
เพื่อนๆคนไหน ถ่ายรูปข้าพเจ้า
ตอนกีฬาสีบ้าง ข้าพเจ้าต้องการสุดๆ
ก็ดีนะ ที่หลายๆคนชม
ว่าตีกลองได้ดี
แต่ทำไม ไม่มีใครคิดจะถ่ายกูบ้างเลย
เรือก็บัง ตีมันส์แค่นั้น มีแค่ไอคนนั่งใกล้
สแตนสีแสดเท่านั้น ที่เห็น
หว่า..... ไม่เกิดเลยเรา May 15 ^ - ^...คำว่า พอเพียง มีความหมายอีกอย่างหนึ่ง
มีความหมายกว้างออกไป
ไม่ได้หมายถึงการมีพอสำหรับใช้ของเท่านั้น
แต่มีความหมายว่าพอมีพอกิน...พอมีพอกินนี้ ก็แปลว่า
เศรษฐกิจพอเพียงนั่นเอง...
พระราชดำรัสเนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา : ๔ ธันวาคม ๒๕๔๑
สวัสดีครับ
วันนี้ว่างๆมั้ง เลยเข้ามาอัพซะหน่อย
จะมาเล่าเรื่องข้อสอบ APIO
มัน คือ ?
ตอนแรกเราก็ไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร
ต้อง credit ให้คุณกิ๊ฟท์ เด็กมหิดล
ที่บอกเรา ไม่อย่างนั้น ก็ไม่ได้ไปแข่ง
APIO มันเป็นการแข่งขันโอลิมปิกคอมพิวเตอร์เอเชียแปซิฟิก
ซึ่งข้อสอบมันยากมาก หรือว่าเราโง่เองเนี่ยแหละ
ทำไม่ได้เลย ไม่ได้ทำด้วยสิ
เผอิญอ่านข้อสอบเสร็จ มันคิดไม่ออกว่าต้องทำยังไง
กะจะใช้พวก Data Structure ก็ลืมหมดแล้ว
ที่ทำไม่ได้เนี่ย เพราะ เราความรู้ยังไม่ถึง
หรือว่าเราโง่เอง ที่คิด Algorithm ไม่ออก
ถ้าเป็นอันหลังนี่ น่าเครียดมากมาย
แสดงว่าเรา กำลังจะเจอทางตันแล้ว
เรากำลังจะโง่อยู๋กับที่ พัฒนาไม่ขึ้น อะไรประมาณนี้
ใครก็ได้ ช่วยผมที ผมอยากที่จะไปได้ไกลกว่านี้
เฮ้อ จะเปิดเทอมแล้ว ทำไมรู้สึกว่าไม่อยากไป
รู้สึกว่าเรา ยังจมอยู่กับความทรงจำดีๆทั้งหลายในช่วงปิดเทอม
ไม่อยากจากมันไปยังไงก็ไม่รู้
ปิดเทอมนี้ เราเจอเรื่องราวมากมาย
ทั้งดีและร้าย ดีๆก็เยอะ
ร้ายๆก็เจ็บปวดอย่างรุนแรง
เมื่อวาน รู้สึกเซ็งๆ
ต้องตัดผม เหอๆ ตัดเสร็จเครียดเลย
เครียดรุนแรงด้วย จากผมยาว
ต้องมาสั้น ต่างกันลิบลับมาก
เฮ้อ คงต้องปลง รอจบ ม.6 ไปก่อน
แล้วก็เอาของไปหอ ลืมเอารองเท้านักเรียน
เลยต้องกลับบ้าน เซ็งๆ ต้องไปเองอีกรอบ
ย่อหน้ามาพร้อมกับคำขอร้อง
ย่อหน้านี้ เขียนคนละวันกับข้างบน
เผอิญ Save Draft ไว้
ตอนนี้ก็รู้คะแนน APIO แล้ว
ไม่ขอบอกแล้วกัน มันจะขายหน้าเปล่าๆ
ส่วนที่จะขอร้อง ก็จะขอว่า........
อย่ามาชมเราเลย ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม
ถ้าความเป็นจริงแล้ว เรายังโง่ ยังอ่อนหัดอยู่
คะแนน APIO เราแพ้เหรียญทองแดง
ถ้าแพ้โดยที่เรา ยังทำข้อสอบได้บ้าง
คงไม่ซีเรียสเท่ากับ การที่เราไม่ได้คิด
คิดไม่ได้ ทำไม่ออก เขียนโค้ดปัญญาอ่อนส่งไป
รู้สึกท้อ ท้อที่ไม่รู้ว่าจะพัฒนาตัวเองต่ออย่างไร
ทำโจทย์ ACM ของ Timus ทั้งๆที่มันก็ง่าย
แต่เราก็ทำไม่ได้ ทำไมเรามันโง่อย่างนี้
เฮ้ออ.... เครียด
~*Post Scripts*~
เราไม่อยากโง่แบบนี้
เราจะทำยังไงต่อไปดี
สสวท. เหมือนสิ่งที่คนอย่างเรา
ไม่มีโอกาสเอื้อมถึง
เหรียญเงินที่ได้มา
มันก็แค่ฟลุ๊คอย่างนั้นหรือ
จะได้มันมาเพื่ออะไร
ทั้งๆที่เรายังโง่อยู่แบบนี้ May 08 ^ - ^...การทำดีนั้นทำยากและเห็นผลช้า แต่ก็จำเป็นต้องทำ
เพราะหาไม่ความชั่วซึ่งทำง่ายจะเข้ามาแทนที่
และจะพอกพูนขึ้นอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันรู้สึกตัว
แต่ละคนจึงต้องตั้งใจและเพียรพยายามให้สุดกำลัง
ในการสร้างเสริมและสะสมความดี...
พระบรมราโชวาท พระราชทานแก้ผู้สำเร็จการศึกษาโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๒๕
สวัสดีครับ เพื่อนๆ
กลับมาจากขอนแก่นแล้ว
สนุกดี เหนื่อยด้วย เหอๆ
ได้รางวัลเหรียญเงินกลับมา อย่างคาดไม่ถึง
กับคะแนน 370 คะแนน ที่น่าขายหน้า
เพราะ เท่าเด็ก เผลอๆมีเด็กได้มากกว่า
วันที่ 29 เมษายน
วันนี้ ไปศิลปากร นอนห้องอาจารย์
ไปถึง บ่าย 3 โมง 45 นาที เซียนโอ๊ตไปถึงก่อน
วันนี้ ไออิด มันนัด 4โมง เราก็เลยรีบมา...
สักพัก เซียนบิ๊กมา ตอน 4โมง กว่าๆ
ไออิดก็ยังไม่มา รอไปรอมา มันก็ยังไม่มา
สรุปมันมาพรุ่งนี้ แล้วมันจะนัดทำหอกไรวะ
วันนี้บันทึกเวลานอนที่ 00.50น.
วันที่ 30 เมษายน
วันนี้บันทึกเวลาตื่นที่ ตี 5
พี่ก้อย กับ พี่ชิน บอกว่าตอนกลางดึก
โหน่งลุกขึ้นมาทำท่าทางหงุดหงิด แล้วเดินไปห้องน้ำ
ซวยแล้วไง กูนอนละเมอหรือนี่ อันตรายเหมือนกันแหะ
ดีที่ไม่เป็นอะไร ไออิดมันมา 6 โมง
เซ็งกับมันจริงๆ นัดพวกเราทำไมก็ไม่รู้
เซียนกาย กับ ส้มโอ ก็ตามมา กี่โมงจำไม่ได้
พอรถตู้มา ก็เอาของขึ้นรถ ไปสนามบินดอนเมือง
อย่าตกใจไป ไปสนามบิน แต่ไปขึ้นรถบัส
ถ้าถามว่าทำไม อยากรู้มาถามใน msn เพราะขี้เกียจพิมพ์
เรื่องบนรถก็ขี้เกียจเล่า เอาเป็นว่าถึง มข. บ่าย 3 กว่าๆ
นึกว่าจะได้เจอผู้หญิงเยอะหน่อย ไม่ค่อยมีเลย
เบื่อผู้ชายแล้วอะ ผู้หญิงศูนย์เราก็....นะ
ส้มโออย่าโกรธกูเลยยยยย
อยากเจอแบบละลานตาหน่อย เบื่อผู้ชายจริงๆ
ตัวเองยังจะเบื่อเลย เหอๆ
มื้อเย็น เดินโคตรไกล เดินไกลแบบเซ็งๆ
เพราะได้กินแค่ ข้าวมันไก่ + เกี๊ยวน้ำ
แล้วก็กิน ปลาหมึกย่าง + ไมโลดิบ
แต่ที่จริงอยากกิน ผัดไท + ไข่ปิ๊ง + ส้มตำ
+ ไก่ย่าง + น้ำผลไม้ปั่น + หอยทอด + etc. ด้วย
แต่เพื่อนๆรีบกลับ เจอร้านขายเสื้อ เสื้อมันเป็นคู่อะ
น่ารักมากเลย มีตั้งหลายแบบ แต่น่ารักจริงๆ ชอบ
แต่ตอนนี้ เราไม่มีคู่ให้ใส่แล้ว คิดถึงเขาจังเลย
ไม่รู้ว่า เขาจะคิดยังไงกับเราบ้างนะ ตอนนี้
จะเกลียดเรารึเปล่า จะโกรธเราไหม
ไม่รู้ว่าจะกลับไปเป็นเหมือนเก่าได้รึเปล่า
คิดถึงวันนั้นจริงๆ เลิกๆ เลิกเพ้อ เดี๋ยวหมดอารมณ์อัพ
วันนี้ดูอัจฉริยะข้ามคืน โคตรเซ็ง เสียสถาบันวิศวะมาก
วิศวะ ระดับ ดร. ดันแพ้ Miss Thailand world
วันนี้ ก็บันทึกเวลานอนที่ 00.00น.
วันที่ 1 พฤษภาคม
วันนี้เบื่อมาก ตอนเช้ารอทั้งเช้าอะ
อยู่ในห้องประชุม นั่งๆนอนๆ เดินไป เดินมา
เพิ่งมีพิธีเปิดตอนบ่าย แล้วพอเขาถามว่าใครถือป้ายศูนย์
รวมหัวจริงเชียว ชี้ที่เราทันที เซ็ง ได้งานอีกแล้ว
มันก็แค่เดินถือป้ายจากหลังห้อง ไปหน้าห้อง ยืนแปปนึง
แล้วก็เข้าที่นั่ง ฟังเขาบ่น แล้วก็ไปซ้อมสอบ
ไม่เคยซ้อมสอบกันอะดิ เราเข้าไปก็ลองของ server
อันดับแรก ลอง infinite loop server รับได้
ต่อมา malloc ไม่มีหยุด server รับได้
ต่อมาลองดูว่า เมื่อ compile ไม่ผ่าน แล้วเป็นไง
ลองไรอีก จำไม่ได้ แล้วค่อยทำโจทย์ที่เขาให้มาซ้อม
ง่ายดี ทีเดียว Accept ไม่พอใจ ก็เลยลองให้มัน Reject หลายๆรูปแบบ
สนุกดี แล้ววันนี้ คุยในห้องสอบได้ เลยได้รู้จักน้อง ศูนย์สามเสน ข้างๆ
คุยกับพี่กรรมการคุมสอบเล่น ก็ไม่กดดันอะนะ รู้สึกดี
แล้วก็ไม่มีอะไรมาก ตอนกลางคืน ก็คุยโทรศัพท์ แล้วก็นอน
วันนี้บันทึกเวลานอนที่เวลา 23.46น.
วันที่ 2 พฤษภาคม
วันนี้สอบ 3 ชั่วโมง ก็ง่ายกว่าที่คิด
แต่ก็คิดว่าคงไม่เต็ม เพราะว่า เรามันไม่เก่ง
ก็พอทำได้อะ คะแนนวันแรก ก็ออกมาเป็น 170 คะแนน
มีข้อนึงประมาทไปหน่อย ไม่นั้นก็เต็ม
ข้ออื่นก็ฟลุ๊คๆงงๆ อะนะ คนมันโง่นิ
หลังจากสอบก็ไป ทัวร์ มข. มหาลัยนี้มันกว้างจริงๆ
วันนี้ก็ไม่มีอะไรพิเศษนอกจากสอบ
อ้อ มีเรื่องนึง แต่จำไม่ได้ว่าวันไหน
ได้เจอ พี่มะนาว ลูกชาย ผอ.โรงเรียนตัวเอง
ดร.จิตรทัศน์ ฝักเจริญผล ผิดจากที่ผิดไว้
ไม่นึกว่าจะอ้วน ผมยุ่ง ไม่เห็นเหมือนพ่อเลย
อุตส่าห์ทักทาย บอกว่าเป็นลูกศิษย์พ่อเขา
หาว่าเราไปล้อชื่อพ่อเขาอีก ขำขันกันจริงๆ
วันนี้ ก็บันทึกเวลานอน 00.01น.
วันที่ 3 พฤษภาคม
วันนี้สอบวันที่ 2 หนักกว่าเหมือนวานอีก
ข้อสอบมันดูมึนๆ ยังไงก็ไม่รู้
ผลออกมาก็รับได้อะนะ 200 คะแนน
เต็มไป 2 ข้อ อีกข้อ ได้ 0 เฮ้อๆๆๆ
ไอเราไม่เคยตัด string เพิ่งมาทำก็คราวนี้
อาจารย์เดฟก็เคยพูดเรื่องนี้ น่าจะลองก่อน
เหมือนปีที่แล้วเลย อาจารย์ให้ทำ skyline
แล้วมันก็ออกจริงๆ เราไม่ได้แข่งโชคดีไป
แต่ก็ดันมีเด็ก ม.1 ทำข้อที่เราได้ 0 ได้นะ
ดันได้เต็มอีก เซ็ง ดีที่มันได้เหรียญทองแดง
ไม่อย่างนั้น อายกว่านี้อีก เฮ้อๆๆๆๆ
วันนี้ไปเที่ยววัดหนองแวง วัดพระธาตุขามแก่น
แล้วก็หมู่บ้านงูจงอาง ถามว่าหนุกไหม
ไม่อะ รู้สึกเฉยๆ มันไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ก็ดีที่ได้มาไหว้พระ ชอบๆๆ
ส่วนงูเราก็จับตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่ค่อยกลัว
จะมีก็แต่สงสารงูอะ เอาหัวงูเข้าปากเงี้ย
เอางูเข้าเป้ากางเกงเงี้ย ตบหัวงูเงี้ย
ไม่ชอบเลย ทรมานสัตว์
เราว่ามันก็ไม่อยากมาทำแบบนี้หรอก
เราน่ะ รักสัตว์ แต่ไม่รักเด็กนะ จำไว้
ไม่ชอบเด็กแก่แดด พูดมาก
วันนี้ ไอกายพาเพื่อนมาเล่นไพ่ห้องมันเต็มไปหมด
เซียนโอ๊ตเลยต้องย้ายมานอนห้องเรา
กว่าจะได้นอน ตี 2 ครึ่ง หลังห้องกายเล่นไพ่เสร็จอีก
เซียนโอ๊ตกับอิด ล่อชวนคุยซะยาว กะโต้รุ่ง
ผมละเซ็ง บันทึกเวลานอน 02.37น.
วันที่ 4 พฤษภาคม
วันนี้ก็ประกาศผล เราก็ได้เหรียญเงิน
ก็แค่นั้น คนโง่ฟลุ๊คได้เหรียญประมาณนั้น
แล้วก็ไปเที่ยวพิพิธพันธ์ไดโนเสาร์ ภูเวียง
พิพิธพันธ์ไม่ค่อยมีไรเลย นึกว่าจะได้ความรู้อะไรมากกว่านี้
แถมต้องไปปีนเขาอีก ตอนขาขึ้นอะ ผมก็เอาแต่จ้ำอ้าวๆ
ไม่ได้ดูข้างหลัง พอขึ้นถึงยอด เพื่อนหายหมด
แต่ก็ได้ข้อคิดอะไรนิดหน่อย เผอิญเดินๆคิดเรื่อยเปื่อย
แล้วมันได้มาเองอะนะ ขึ้นไปเหนื่อยมาก
ได้ดูกระดูกจำลองในหลุม กูละเซ็ง
แถมขากลับ ทำไมต้องเดินเข้าป่า เดินทางเดิมก็ไม่ได้
ไอคนนำแหละ ตัวดี แล้วฝนก็ตก ดินก็แฉะ
ทางก็ค่อนข้างชัน แล้วมันก็ลื่น ไอเราก็ทรงตัว เกาะนู้นเกาะนี่
จนจะรอดออกไปได้แล้ว ดันไปลื่นตอนสุดท้าย
ดีที่ไม่เลอะมากมาย ออกมารู้สึกเซ็ง
ตอนกลับ อยู่บนรถรู้สึกหงุดหงิด สาเหตุไม่ขอบอก
ไม่รู้ทำไง โทรไประบายกับกฤษณ์
เราต้องขอโทษด้วยนะ กฤษณ์
สักพักก็สงบสติ ตั้งสติได้ ก็นอน ที่ไม่นอนตั้งแต่แรกน่ะเหรอ
ก็ที่นั่งเรา นั่ง 3 คน เรานั่งบนที่วางแขน นอนไม่ได้
แล้วคุณปอ+คุณกิ๊ฟท์ ก็ไปเล่นไพ่ เลยได้ที่นอน
วันนี้รู้สึกเศร้า เพิ่งได้คุยจริงจังกับเด็กมหิดล 2 คน
แล้วกำหนดการมันเสีย พอกลับถึง มข. ศูนย์มหิดลก็ต้องรีบกิน รีบกลับ
แปปๆ จากกันแล้ว เศร้าใจ
ถึงได้ไม่อยากตีซี้กับใครมาก ช่วงนี้
วันนี้ ก็ไปห้องพี่เลี้ยงอะนะ ไปเล่นไพ่
ไปเล่น notebook แล้วก็คุยกับพี่เขา จากนั้นก็ไปนอน
บันทึกเวลานอนที่ 02.45น.
วันที่ 5 พฤษภาคม
วันนี้บันทึกเวลาตื่นที่ 05.30น.
เพราะ พี่บาสบอกว่า รถออก 6.30น.
รีบอาบน้ำ กินข้าว สรุปต้องรอศูนย์สงขลา+ปัตตานี
รถเลยออก 7.00น. เหอๆ ขึ้นไปก็หลับ
ถึงดอนเมือง ตอนเที่ยง รู้สึกว่ามันเร็วจัง
นั่งรถตู้กลับศิลปากร ถึงบ่ายโมงพอดี
ไปถึงก็ Write รูปให้เพื่อน นั่งเล่นอยู่ให้ห้องอาจารย์
อาจารย์ทำสุกี้กิน กินสุกี้เสร็จ พ่อก็มารับพอดี
ได้คุยกับพ่อนิดหน่อย ก็นอน ถึงบ้านแบบไม่รู้ตัว
มันเหนื่อยอะนะ เคลียร์เสื้อผ้ากับของเสร็จ
ก็อาบน้ำเตรียมตัวนอน ก่อนนอนกะโทรหาเพื่อน
คนแรก โทรหา เฟิร์น ไปตอแหล เขาว่าไม่ติดค่าย 3
เหอๆ เลยโทรไปบอกความจริง แล้วเขาก็รู้ความจริงพอดี
ดันไปเช็คที่เวปศิลปากรอะนะ เลยสารภาพว่าได้เหรียญเงิน
สงสารเฟิร์นมาก ไปแข่ง POSN เคมี
นับจากคนได้เหรียญ 40 คน เฟิร์นอันดับที่ 41 อดได้เลย
เสร็จแล้ว ก็โทรหาเหม่งน้อย คิดถึงมัน แล้วมันก็ไม่เคยโทรมา
แล้วดันไปเม้าส์กับมัน ยัน 5 ทุ่มครึ่ง ให้ตายเถอะ กะนอนเร็วนะเนี่ย
เห็นว่าแย่แล้ว เลยร่ำลา แล้วนอนดีกว่า
บันทึกเวลานอนที่ 23.34น.
~*Post Scripts*~
รู้สึกเหนื่อยมากกับงานนี้
แต่ก็ชอบนะ ได้อะไรมาเยอะดี
ค่าสมัคร 50 บาท โคตรคุ้มเลย
คุ้มตั้งแต่ โต๊ะจีนค่าย 1 แล้วอะ เหอๆ
ช่วยเป็นกำลังใจให้เราติด 1 ใน 25 คนของประเทศหน่อย
แก่แล้ว โง่ด้วย ขอเข้าไปหน่อยเถอะ
แล้วเรื่องโปรโมตการสอนของเราอะ
ไปดูย้อนหลังก็ได้ ตรงนี้ขอบอกคร่าวๆ
มี คณิต-วิทย์ ม.ต้น
C Programming
แค่นี้แหละ
A kiss after a kick.
ตบหัวแล้วลูบหลัง April 28 ^ - ^...ประเทศเหล่านั้น ที่เป็นประเทศที่มีอุตสาหกรรมก้าวหน้า
จะมีแต่ถอยหลัง และถอยหลังอย่างน่ากลัว
แต่ถ้าเริ่มมีการบริหารที่เรียกว่าแบบคนจน
แบบที่ไม่ติดกับตำรามากเกินไปทำอย่างมีความสามัคคีนี่แหละ
คือเมตตากัน ก็จะอยู่ได้ตลอดไป...
พระราชดำรัสเนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา : ๔ ธันวาคม ๒๕๓๔
こんばんは.........
ออกค่าย 3 มาแล้ว เมื่อวานนนน
การเข้าค่าย 3 มันจะเป็นอะไรที่สบายขนาดนั้น
ตลอดค่าย ไม่ได้นอนที่หอเลย เพราะทั้งร้อน ทั้งเหม็น
มาพึ่งห้องอาจารย์โอ๊ต แอร์เย็น สบาย มี net ให้อีก
เราได้นอนไม่ต่ำกว่า ตี 2 ทุกคืน ยิ่งคืนสุดท้าย ตี 3
ที่ห้องอาจารย์ ของกินเยอะมาก กินได้ตลอดเวลา
น้ำหนักขึ้นแน่เลย เรา TT_____TT
วันแรก<23-4-50>
วันนี้เป็นวันที่ต้องไปเข้าค่าย ตอนเช้าตื่นมา
ต้องมาย้ายข้อมูลจาก PC ลง Notebook
ใช้เวลานานมาก ก็มันเยอะอะนะ
พอเสร็จก็รีบมาก กลัวไปหาพ่อสาย
ไปถึงโรงงานพ่อเที่ยงพอดี ไม่สาย แหะๆ
พ่อก็ไปส่งที่ ศิลปากร ไปถึงก็ไปที่ห้องอาจารย์โอ๊ตก่อน
ไปก็เล่น net ดูไฟล์วีดีโอ อะนะ วันนี้ยังไม่ได้เรียน
มื้อเย็น อาจารย์ซื้อของมาทำสุกี้กินกัน อิ่มมาก!!
วันนี้ได้นอนก็ ตี 2 ครึ่งแนะ เหอๆ มันคึก ไม่ง่วง
วันที่สอง<24-4-50>
วันที่เรียนกับอาจารย์โอ๊ต
ก็เรียนที่ห้องอาจารย์โอ๊ตนั้นแหละ
ก็เขียนโปรแกรมไปได้ 3 ข้อมั้ง
จำไม่ได้แล้วอะ รู้แต่ว่าน้อยมากๆ
เอ๊ะ!! ขอนึกก่อนว่ามีโปรแกรมไรบ้างน่า....
จำไม่ได้แหะ รู้สึกว่าจะเกี่ยวกับ String อะนะ
มื้อเที่ยงกิน ต้มข่าไก่ กับ ผัดผักรวมมิตร
เยอะมาก กินไม่หมดอะ แล้วพี่ชินซื้อไอศกรีม จาก
ไอซ์เบิร์กมาให้กิน ทั้งหมด 12 ถ้วย
ถ้วยละ 5 ลูก นั่งฝืนกินจนหมด
ถ้ามันเป็นรส Basicๆ อย่างช็อกโกแลต
อะไรแบบนี้ คงไม่เป็นแบบนี้
ดันเป็นรสแปลกๆเต็มไปหมด
เช่น มะขาม โยเกิร์ตผลไม้รวม โยเกิร์ตยาคูล
ทุเรียน มะม่วง แคนตาลูป แตงโมและอื่นๆอีกมากมาย
ไอศกรีมแตงโม มีเม็ดด้วย 555+ พี่ชินกิน
วันนั้นเรอเป็นกลิ่นไอศกรีม หลากหลายกลิ่นมาก
มื้อเย็นยังกินข้าวอีก กระเพาะเราทำด้วยไรหว่า
ก็กินไอต้มข่าไก่ที่เหลืออะ แล้วก็มีไข่เจียว
กับปลากระป๋องราดพริก อร่อยดี กินไป 4 จาน ได้มั้ง
คืนนี้ก็ลงเอยตอน ตี 2 ถึงได้นอน เหอๆ
วันที่สาม<25-4-50>
วันนี้เรียนกับอาจารย์โอ๊ตเช่นเคย
ก็เขียนโปรแกรมกันน้อยอยู่ดี
วันนี้ได้เรื่องไฟล์เพิ่มขึ้นมา
ทบทวน เพราะว่าลืมหมดเลย ไม่ได้ใช้
มื้อเที่ยงวันนี้ กิน พะแนงหมู กับ ต้มจืด
เป็นพะแนงหมูที่เราชอบมากที่สุด
เพราะว่า หมู เยอะมาก เราไม่กินมะเขืออะนะ
มื้อเย็น กินพิซซ่า รู้สึกว่ามันหมดเร็วมาก
ไม่เห็นเหมือน ไอศกรีม เลย เหอๆ
เรากินไป 3 ชิ้น รู้สึกว่ามีคนกินไป 4 ชิ้น
เสียดายหมดก่อน ไม่งั้น จะทำสถิติ 555+
สงสารคนจ่าย แต่เราจะออก พี่ชินไม่ยอมให้ออก
คืนนี้ก็ได้นอน ตอน ตี 2 เหมือนเคย
วันที่สี่<26-4-50>
วันนี้เรียนกับอาจารย์รวิทัต
วันนี้ตื่นสายด้วย ไปถึงห้องอาจารย์ก็ 9 โมงแล้ว
แต่อาจารย์สายกว่า เหอๆ อาจารย์พาไปเรียนที่
ภาควิชา ใช้เครื่องของ Sun เคยใช้ครั้งแรก
คล้าย Linux มาก แต่มันก็มีอะไรแตกต่างบ้าง
พอถึงตอนเที่ยง ก็กลับไปที่ห้องอาจารย์รวิทัต
วันนี้เขียนโปรแกรมได้น้อยมาก
วันนี้มีนักศึกษาปริญญาโทมา present project
เสียดายไม่ได้ดู เพราะต้องไปหาพ่อ
แต่เพื่อนบอกว่า อาจารย์โหดมาก ถามยิกเลย
พ่อพาไปหาหมอ วันนี้มือบวม โดนอะไรกัดก็ไม่รู้
แล้วก็กลับศิลปากร วันนี้สงสัยพายุเข้า ฝนตกหนักเลย
มื้อเย็นที่ห้องอาจารย์โอ๊ต ก็เมนูเดิม ไข่เจียว
กับ ปลากระป๋องราดพริก อยากกินนะ
แต่พ่อพาไปกินข้าวมาแล้ว อิ่ม เลยไม่ได้กิน
ตอนกลางคืนพี่ส้ม ไปซื้อบัวลอยมา
เราฝากซื้อ เต้าส่วน ก็อร่อยดี ชิมบัวลอย ก็อร่อย
คืนนี้ นอน ตี3 คึกจัด 555+
วันที่ห้า<27-4-50>
วันนี้เรียนกับอาจารย์รวิทัต
ได้ใช้ Macbook ก็รู้สึกชอบๆนะ
วันนี้ก็เขียนได้แค่ข้อเดียว โง่จัด
จะได้เหรียญไหมหว่า เฮ้ออออ!!
วันนี้ไม่มีไรมาก แต่หลังจากได้คุยกับ
อาจารย์รวิทัตแล้ว รู้สึกว่าตัวเองโง่มาก
แต่ก็รู้อยู่แล้วอะแหละ แต่รู้สึกโง่หนักกว่าเดิม
กะจะศึกษาภาษาเพิ่มแล้วเนี่ย
คลุกกับ C นานเกินไปไม่ได้แล้ว
วันนี้ก็กลับบ้านอะนะ
Promot
เอาแบบสั้นเลยนะ
ขี้เกียจพิมพ์แล้ว
เรารับสอน คณิต-วิทย์
เด็ก ม.ต้น
และรับสอน C Programming
ทุกเพศ ทุกวัย
รายละเอียด ติดต่อเข้ามาทาง msn
กับ เบอร์โทรศัพท์ 08-6779-4058
สะดวกสุด!!
แล้วย้ำภาษา C
รีบติดต่อด่วน ติดต่อช้า
อาจทำให้ได้รับความรู้น้อยลง
เพราะกำลังเลิกใช้ C
~*Post Scripts*~
Do good by stealth.
ปิดทองหลังพระ |
NuNong~!~* เภสัชกรน้อย *~ |
|||
|
|